Persoonlijke Moraal als Grens voor Macht
De voormalige Amerikaanse president, Donald Trump, stelde dat zijn enige limiet als commandant-in-chief zijn eigen morele overtuigingen zijn. Hij verklaarde dat hij het Internationaal Recht niet nodig achtte om zijn acties te beperken, vooral bij het initiëren van militaire operaties. Deze uitspraken deden zich voor na kritiek op een militaire actie in Venezuela, die leidde tot de arrestatie van de Venezolaanse president Nicolás Maduro en de dood van ongeveer honderd mensen.
In een interview met The New York Times werd hem gevraagd of er grenzen waren aan zijn macht buiten de Verenigde Staten. Trump antwoordde dat de enige die hem kon stoppen “zijn eigen moraal en geest” was. Hij voegde daaraan toe: “Ik heb geen behoefte aan het Internationaal Recht.” Wanneer er werd gevraagd of zijn administratie zich aan het internationaal recht moest houden, bevestigde hij dat dat zo was, maar maakte duidelijk dat hij zelf zou bepalen wanneer zulke regels zouden gelden voor de Verenigde Staten. Hij uitte ook twijfel over de definitie van het internationaal recht.
Succes en Plannen van Trump
Tijdens het interview verwees Trump naar de vermeende “successen” van zijn militaire acties, waaronder het uitschakelen van het Iraanse nucleaire programma, het snel verdwijnen van de zichtbaarheidscriteria van de Venezolaanse regering, en zijn plannen met betrekking tot Groenland. Over het laatste onderwerp weigerde hij te antwoorden of hij Groenland, dat onder Deense soevereiniteit staat, liever zou willen bezitten of de NATO zou willen behouden.
Hij stelde dat het bezitten van het eiland om psychologische redenen cruciaal was voor succes. Volgens hem moveerde eigendom over land dat niet met een overeenkomst of verdrag geregeld kan worden. “Eigendom is zeer belangrijk”, aldus Trump.
Soberheid van Soevereiniteit ten Noorden
In zijn visie weegt de nationale soevereiniteit en grenscontrole minder dan de rol van de Verenigde Staten als waakhond van het Westen. Ook weerlegde hij de mogelijkheid dat leiders zoals China’s Xi Jinping of Rusland’s Vladimir Putin een soortgelijke logica hanteren in hun beleid, ten koste van Amerikaanse belangen.
