De paus en zijn empathische reactie
Op 15 januari 2026 heeft paus Leo XIV tijdens een betogende Angelus (zondagse gebedsdienst) vanuit het raam van zijn kantoor dat uitkijkt op het Sint-Pietersplein, zijn betrokkenheid getoond bij de slachtoffers van een brand in Crans-Montana, Zwitserland. Het beeld van de paus die het gebed leidt, symboliseert de verbondenheid van de kerk met degenen die lijden.
Ontmoeting met familieleden van slachtoffers
In een persoonlijke ontmoeting met ongeveer twintig familieleden van de slachtoffers, die plaatsvond in het Vaticaan rond 12:00 uur, toont de paus zijn mededogen. Deze bijeenkomst vond plaats voorafgaand aan een groter overleg in het Palazzo Chigi. Tijdens de bijeenkomst maakte de paus duidelijk dat hij onmiddellijk had ingestemd op verzoek tot dit gesprek, ondanks de emotionele belasting. Leo XIV benadrukte dat het delen van dit moment voor de getroffen families een test is van het geloof en de overtuigingen van de kerk.
De moeilijkheid van het dragen van het lijden
De paus uitte dat hij moeite had om uit te leggen waarom deze beproeving hen was overkomen. Hij uitte zijn erkenning dat, ondanks zijn woorden van medeleven, het menselijke gebaar vaak beperkt en machteloos kan aanvoelen in het gezicht van zo’n intens verdriet.
De gevolgen van de ramp voor de familieleden
Leo XIV herinnert eraan dat één van de dierbaarste personen van de familieleden het leven verloor door de gewelddadige brand, terwijl anderen langdurig in het ziekenhuis verbleven, met verwoeste lichamen als gevolg van de verschroeiende vlammen. Hij benadrukt dat de tragedie op een onverwacht moment plaatsvond, terwijl de gemeenschap zich nog verheugde en feestte, wat de abruptheid en de pijn van de gebeurtenis versterkt.
De nabijheid en troost van Jezus
Ten slotte benadrukte de paus de nabijheid en tederheid van Jezus Christus, die niet ver weg is van degenen die lijden. Hij stelde dat Christus de pijn deelt en dat de kerk zich bewust is van de omstandigheden van de familieleden, wat voor hem een teken is van de diepe verbondenheid tussen het goddelijke en mensen in tijden van rampspoed.
